| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 1762, Gdańsk |
| Śmierć | 6 listopada 1844, Gdańsk |
| Zawód / rola | kupiec, urzędnik konsularny |
| Wyznanie | mennonita, później kalwinizm |
| Działalność i własność | |
| Handel | zboże; firma Almonde und Behrend (1815–1828) |
| Nieruchomości | Langgasse 19 (ul. Długa); Langgarten 47 (ul. Długie Ogrody); Hundegasse 51 (ul. Ogarna); spichlerz "Król Dawid"; majątki we Wrzeszczu, Pieckach i Arciszewie |
| Funkcje | |
| Konsulat | konsul Holandii w Gdańsku (1810–1844) |
| Aktywność społeczna | prezes zarządu szpitali św. Ducha i św. Elżbiety (1797) |
| Pochodzenie | |
| Rodzina | rodzina z Holandii (przybyła w XVII w.); ojciec Cornelius (1719–1792), dziadek Cornelius (1682–1760) |
Cornelis van Almonde wyróżniał się jako kupiec i funkcjonariusz konsularny działający w Gdańsku na przełomie XVIII i XIX wieku. Prowadził handel zbożem i współwłasność największej miejscowej firmy kupieckiej, a także posiadał rozległe nieruchomości w mieście i okolicach.
Jakie było pochodzenie i rodzina Cornelisa van Almonde?
Rodzina van Almonde przybyła do Gdańska z Holandii w XVII wieku. W linii męskiej imię Cornelius powtarzało się przez kilka pokoleń; ojciec Cornelisa urodził się w 1719 roku i zmarł w 1792 roku, dziadek żył w latach 1682–1760. Cornelis urodził się w Gdańsku w 1762 roku i tam też zmarł 6 listopada 1844 roku.
Czym zajmował się handlowo i jakie miał nieruchomości?
Specjalizował się w handlu zbożem. W latach 1815–1828 był współwłaścicielem firmy Almonde und Behrend, która uważana była za największą miejscową firmę kupiecką i prowadziła także handel suknem, jedwabiem oraz wielbłądzią wełną przy adresie Hundegasse 51 (ul. Ogarna) w 1817 roku.
Był właścicielem kilku kamienic i posiadłości. Do jego nieruchomości należały kamienica przy Langgasse 19 (ul. Długa), pałacyk przy Langgarten 47 (obecnie ul. Długie Ogrody) — najpierw dzierżawiony od 1803 roku, a od 1808 roku we własności — dom letniskowy we Wrzeszczu przy dzisiejszej ul. Miszewskiego, Hundegasse 66, spichlerz „Król Dawid” na Wyspie Spichrzów oraz majątki wiejskie w Pieckach (Pietzkendorf) i w Arciszewie (Artschau) koło Straszyna.
Jaką funkcję pełnił w konsulacie i jak działał społecznie?
Pełnił urząd konsula Holandii w Gdańsku w latach 1810–1844. Funkcja ta wiązała go z oficjalnymi kontaktami między Gdańskiem a państwem niderlandzkim przez trzy dekady pierwszej połowy XIX wieku.
Angażował się także w działalność charytatywną. W 1797 roku został prezesem zarządu szpitali św. Ducha i św. Elżbiety w Gdańsku. W jednym z posiadanych pałacyków przy Langgarten 47 gościł w 1807 roku Napoleona Bonaparte — wówczas był tam dzierżawcą budynku.
Zmarł w Gdańsku 6 listopada 1844 roku.
