| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Max Abraham |
| Data urodzenia | 26 marca 1875 |
| Miejsce urodzenia | Gdańsk |
| Data śmierci | 16 listopada 1922 |
| Miejsce śmierci | Monachium |
| Zawód | fizyk |
| Wykształcenie i stanowiska | |
| Alma mater | Uniwersytet w Berlinie |
| Doktorat | 1897 |
| Promotor | Max Planck |
| Privatdozent | Getyndze (od 1900 do 1909) |
| Profesor | Uniwersytet w Mediolanie (mechanika racjonalna, do 1914) |
| Praca po 1914 | Stuttgart, zastępstwo profesora w Technische Hochschule (do 1921) |
| Główne osiągnięcia | |
| Badania | dynamika elektronów; hipoteza o strukturze elektronu (1902) |
Max Abraham prowadził badania nad dynamiką elektronów i w 1902 sformułował hipotezę dotyczącą ich struktury, na podstawie której wyprowadził zależność masy elektronu od prędkości.
Życiorys i wykształcenie
Studiował matematykę i fizykę na uniwersytecie w Berlinie pod kierunkiem Maxa Plancka. W 1897 roku obronił pracę doktorską. W 1900 roku otrzymał habilitację i został mianowany privatdozentem w Getyndze, gdzie pracował do 1909 roku.
Po okresie w Getyndze przeniósł się do Włoch. Został profesorem mechaniki racjonalnej na Uniwersytecie w Mediolanie i piastował to stanowisko do 1914 roku.
Prace naukowe i działalność zawodowa po 1914 roku
W 1902 roku sformułował pierwszą hipotezę o strukturze elektronu i na jej podstawie wyprowadził wzór opisujący zależność masy elektronu od prędkości. Po wybuchu I wojny światowej wrócił do Niemiec i zajął się teorią transmisji radiowej.
Po wojnie nie mógł powrócić do Mediolanu. Pracował w Stuttgarcie do 1921 roku, zastępując profesora fizyki w Technische Hochschule. Zmarł 16 listopada 1922 roku w Monachium.
