Świadczenie honorowe przysługuje osobom, które ukończyły 100 lat i mają obywatelstwo polskie. Od 1 marca 2026 r. jego wysokość wynosi 6938,92 zł brutto miesięcznie. Wypłatą zajmują się Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz inne organy emerytalne opisane w przepisach, a decyzję o przyznaniu otrzymuje osoba spełniająca ustawowe kryteria.
Kto otrzyma świadczenie bez składania wniosku?
Świadczenie jest przyznawane z urzędu osobom, które skończyły 100 lat, mają polskie obywatelstwo i w ostatnim dniu miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym osiągnęły wiek 100 lat, mają prawo do świadczenia wymienionego w ustawie — na przykład emerytury lub renty. W takim przypadku decyzję wydaje i wypłaca właściwy organ emerytalny, najczęściej ZUS. Przy zbiegu prawa do świadczeń z kilku organów, o przyznaniu i wypłacie decyduje ZUS.
Jak złożyć wniosek, gdy ZUS "nie widzi" osoby?
Osoba, która ukończyła 100 lat, lecz nie pobiera żadnego świadczenia wymienionego w ustawie, musi złożyć do ZUS wniosek o przyznanie świadczenia. Do wniosku trzeba dołączyć dokument potwierdzający datę urodzenia, na przykład odpis aktu urodzenia. Formalny wzór dokumentu to formularz ESH przeznaczony dla osób ubiegających się o świadczenie honorowe. ZUS przyznaje świadczenie od miesiąca złożenia wniosku, nie wcześniej niż od miesiąca ukończenia 100 lat.
Ile osób pobiera świadczenie i czy kwota rośnie?
Dane publikowane przez instytucje i media różnią się. ZUS informował o ponad 4,2 tysiąca beneficjentów świadczenia honorowego w połowie 2026 r., przy czym wcześniejsze raporty wskazywały liczby rzędu czterech tysięcy w różnych momentach. Inne źródła statystyczne podają większą liczbę osób, które ukończyły 100 lat. Świadczenie podlega corocznej waloryzacji w marcu na takich samych zasadach jak emerytury i renty. Według obecnych założeń prognozowano możliwość wzrostu świadczenia od 1 marca 2027 r. do kwoty rzędu 7180,39 zł brutto, ostateczny wskaźnik waloryzacji pozostał jednak do ustalenia.
Co jeszcze warto wiedzieć?
Świadczenie honorowe jest niezależne od emerytury lub renty i można je łączyć z innymi dodatkami do świadczeń emerytalnych. Od kwoty brutto potrącane są składka zdrowotna oraz zaliczka na podatek dochodowy, dlatego kwota wypłacana "na rękę" jest niższa. Organem odpowiedzialnym za wypłatę w sytuacjach zbiegu tytułów do świadczeń pozostaje ZUS.
Od 1 marca 2026 r. obowiązują jednolite zasady wysokości świadczenia i jego corocznej waloryzacji.
